قطار زندگی از ازل تا ابد با سرعت خودش در حال حرکته ، من و تو یه جایی سوار این قطار شدیم ، قطعا زمانش که برسه پیاده میشیم . همیشه وقتی میخوام کاری رو انجام بدم ،به لحظه ای فکر میکنم که دارم از این قطار پیاده میشم ،انجام دادن یا ندادن اون کار بستگی داره به حالی که میخوام در طول مسیر یا آخرش داشته باشم . حسرت ، غم ، تاسف ... اینا چیزاییه که نمیخوام تا آخر مسیر با خودم حمل کنم . رفیق ، من و تو همسفریم ، پادکست های خداحافظی برای این هست که اگر خواسته یا ناخواسته درگیر یکی از این حال ها شدیم ، با منطق ریشه یابی کنیم و یکبار برای همیشه خودمونو ازش جدا کنیم .
ارادتمند شما محسن عزیزی